تماشا کن مرا
که در آیینه توالت های عمومی
به خودم نگاه می کنم
به سایه هایی که
بر چهره ام راه می روند
و فراموش می کنم
تنها آیینه ها با
من حرف می زنند

گذر به سطرهای نا سروده
پدیده های صبور_ نشر ورس 79
چون عقربه ای جهان را به حرکت در می آورد انتشارات تهران صدا 80
درختان صلح انتشارات عمران 81

من زبان جنگ را نمی دانم
زبان سلاحی که مرا
نشانه گرفته است
زبان این آدم هارا نمی فهمم

بر صحنه ی حماقت شان می ایستیم
مرگ واقعی تر از همیشه
دست ما را می گیرد
با فواره های خون شسته می شویم
این بازی بسیار جدی
تمام خواهد شد